روزگار باراني

قصه ی پايان  نه  امروز  است...تکراريست... رفتن بوران...سال نو از نو ...زندگی جاريست.............گر چه رفتيم و ز پس  آمد غبار کهنگی.....اما.....ياد يار بی کسی ها ...همچو  زخم  ان  شقايق کاريست.......ميرويم  از خاطر تقويم  و   باز......در  پس  کوچه  به دنبال  دليم.....در خيال پنجره  همپای باران ميدويم.........زندگی جاريست...حتی  بی رمق.....اين گذر  را هم  چو آن  بيراهه  ها بايد دويد.......پس بيا همراه باران پر کشيم......پيش از انکه  اين بهار هم بگذرد....****************سال نو  بر همگی  مبارک*******

سلام.....نميدانم  کدام حادثه راهی  اين  ديارم کرد.......نميدانم تو را از  حس  زيبای کدامين باران  همراه دلم کرد......نميدانم  که بود انکه صدا زد بيا....اينجا  همنفسی  هست که ميفهمد  زبان بی زبانی......فقط ميدانم اين  را  که خواهم گفت با تو از تکرار  ديروز  و هنوز.....ميدانم  هستی...برای اغازی  دگر هنوز هم ترانه در بغل داری....ميدانم....همنفسم  خواهی  شد يار بارانی  من........../